7 Ocak 2013

Merhaba!

           07.06.2011 büyük bekleyiş sona eriyor......................Yer İzmir.....Hastane Özel Çınarlı Hastanesi saat 09.40.....Annem , ablam,eşim ve ben çoook heyecanlıydık. Hastanenin kapısında bizi doğum fotoğrafçımız Songül Durgut karşıladı. Kapısından başlayarak her anımızı çekmeye başladı. Böyle bir şeye karar verdiğimiz için çoook memnun kaldık. Doğum fotoğrafçısı yani....İnsan heyecandan kıvranırken fotoğraf çekemez sanırım ve doğum anı da dahil olmak üzere her anı yakalamak çok zor. Ayrıca Songül Hanım Beren'in adına web sayfası hazırladı. İşte bu işin en güzel yanı ...Bu web sayfasında bebeğin ilk fotoları , bilgileri ,fotoğraflardan oluşan slayt gösterisi ile isteyenlerin mesaj yazabileceği bölüm bulunuyor. Çok güzel birde ninni eşlik ediyordu........http://www.izmirdogumfoto.com/berenincekalan/index.htm
           Odamızıda önceden süsletmiştik. Yani tam anlamıyla bebeğimizi karşılamaya hazırdık. Çok heyecenlıydım. Ve aylık kontrollerim çok iyi gitmesine rağmen hala sağlıklı bir bebek kucağıma alamazmışım gibi geliyordu. Çünkü Beren'den 3 yıl önce acı bir olay yaşadık. 5,5 aylık hamileyken bebeğimizin parmakları olmadığı söylendi. Dünyamız adeta karardı. Uzun koşuşturmacadan sonra heyet kararıyla ve benimde onayımla bebeğin yaşamına son verildi. Şu an böyle anlatabiliyorum ama o dönemler anlatılamaz aslında . Karar vermek zorunda olmak, keşkeler, nedenler, pişmanlıklar................Ömrümüzden ömür gitti. Hayata küstük . Uzun süre eşim de bende psikolojik tedavi gördük . İlaç kullandık. Uzun bir toparlanma ve hazır olma sürecinden sonra Beren bizim yaşamımıza güneş gibi doğdu. Yıllarca bebek hayaliyle yanıp tutuştuk.
           Ve nihayet ........Ameliyathanede Beren'le ilk gözgöze geldiğim an dünyalar benim oldu. Uyandığımda ağlıyordum ve çevremdekilere ilk sorum 'Sağlıklı mı?' olmuştu. Canım annemde bana 'Nurtopu gibi 'demişti. O andan sonrası çok güzeldi. Hayatımın her anından keyif almaya başladım. Beren doğmadan 2 yıl önce babamı kaybettiğim için çok acılıydım. Hayatım anlamsızdı. Beren ışık olmuştu. Beren umut olmuştu . Ve Beren 7 aylıkken ani bir şekilde  annemi de kaybettim. Kelimeler anlamsız kalır ya bazen........ Acılar yaşanır  ...Yaşanır ve seni yaşlandırır yüreğinde ............Beren ışık oldu........Beren umut oldu yine............. Annem, babam , kızım herşeyim işte...............
            Merhaba hayata.............Merhaba,kalbimde annem,babam....yanımda canım kızımla.............